zondag 11 juni 2017

Net zo sterk als het geheel het toe laat!

Gisterenavond was ik getuige van een echte zomerse zonsondergang. De temperatuur bleef lang aangenaam en de kleuren waren warm, zacht en intens.

En toch….. toch had ik het bijna gemist. Vanuit m’n sombere gedachten was ik veel liever thuis gebleven. Niets doen, de makkelijkste weg kiezen. Echter had ik met mijzelf de afspraak gemaakt om naar het strand te gaan. Onder de mensen te zijn, tijdschriftje doornemen en daarna over het strand te wandelen. 
Dus sleepte ik mijzelf naar het strand, ging op het terras zitten en pakte mijn tijdschrift. Al snel voelde ik mij daar niet prettig en zocht ik naar een rustiger plekje op het terras. Dat was er!
De bediening was vriendelijk en vrolijk, voor ieder een goed woord. Het maakte het tot een klein feestje om daar te mogen zijn.
Na verloop van tijd werd ik rustiger. Dat moedigde mij aan om even na negenen af te rekenen en nog even op pad te gaan.
Een klein uur later werd ik getrakteerd op een wereld vol mooie warme kleuren die langzaam de overgang maakten van zacht naar fel.

Pas toen ik later in het huisje m’n foto’s zat door te kijken waren er een paar dingen die mij opvielen. 

De pallet die ik tegenkwam. Niet in perfectie staat, maar nog wel heel stevig. Tenminste….ik zakte er niet doorheen ;)
Toen ik de foto nog eens bekeek zag ik het gebroken latje. De onderste, daar waar het misschien wel het meest belast wordt, kapot…
En toch een pallet als geheel die nog functioneert. Het geheel aan verbindingen vangt op wat kapot is. Zo werkt het ook tussen mensen. Niet alles loopt perfect, maar dankzij hulp, berichtjes, appjes gaat het leven thuis wel zijn gewone gangetje.


Toen de zon helemaal onder was en ik weer richting de auto ging kwam ik het volleybalnet tegen. Het stak mooi af tegen de gekleurde lucht. Op de heenweg was ik er langs gelopen en werd het gebruikt door een stel sportievelingen. Pas toen ik vanaf de zijkant naar het net keek zag ik de onregelmatigheid in de verbindingen. De vierkante vlakjes waren groter en rommeliger. En toch paste de bal er nog steeds niet doorheen ;)
Er hingen rafels, sommige weer vastgeknoopt, anderen los slingerend aan het net, maar er was verbinding. Verbinding waardoor het geheel functioneerde.

Als er iets is wat ik de afgelopen weken heb leren zien is het wel dat verbinding heel belangrijk is.
Niemand kan alles, maar met elkaar zijn we in staat om meer te doen dan we zelf dachten! Samen krijg je de ruimte om te groeien op de manier die jij nodig hebt! 
Het maakt mij nieuwsgierig naar hoe jullie hiermee omgaan! Deel gerust jouw ervaring; ik ben er namelijk van overtuigd dat het anderen weer verder helpt


Fijne zondag!

2 opmerkingen:

  1. Mooie foto's en verhaal. Mijn belangrijkste verbinding (verloving) is onverwachts verbroken. Nu merk ik ineens weer hoe belangrijk vrienden zijn. Gelukkig heb ik veel lieve mensen om me heen. Dat maakt niet alles goed maar wel veel!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ik vind het een mooie blog. Ook de speciale verbindingsfoto's! Knap dat je niet de makkelijkste weg gekozen hebt. Nee, niet alles loopt perfect en het is heel goed om hulp te aanvaarden. Ik heb hulp gezocht op het vlak van rouwverwerking en een buddy gevonden. Sterkte!

    BeantwoordenVerwijderen